[Mój ulubiony handheld] Od latarki pod kołdrą po Switcha 2

Praca zajęła czwarte miejsce w konkursie „Mój ulubiony handheld”. Autorem jest Klisander. 

Zaczęło się dość dawno, w czasach, gdy ten portal nosił jeszcze dumną nazwę mypsvita.pl. To właśnie wtedy, z moją nowiutką Vitą w dłoniach, brałem udział w waszych konkursach (i nawet regularnie coś wygrywałem!). Już wtedy wiedziałem, że magia grania nie kończy się przed wielkim telewizorem w salonie lub przed monitorem przy biurku.

Jednak tak naprawdę moja handheldowa historia sięga znacznie głębiej. Jako dzieciak od świętego Mikołaja dostałem GameBoy’a Color (w takim pięknym fioletowym kolorze). Pamiętacie te czasy? Brak podświetlanego ekranu wymuszał kreatywność. W nocy siedziało się pod kołdrą z latarką w zębach, żeby przejść kolejny poziom w Super Mario albo wytrenować wymarzonego Pokemona, bo „przecież trzeba było już dawno spać”. Dorastałem w duecie z pecetem i Nintendo, a pierwszą dużą konsolą stacjonarną było u mnie dopiero PS4. To ono na dobre wciągnęło mnie w konsolowy świat, co chwilę później zaowocowało powrotem do korzeni i zakupem wspomnianej Vity. Szybko odkryłem, że nawet będąc w domu, chętniej sięgam po kieszokonsolki. Bo czy jest coś lepszego niż pełna wolność? Możliwość grania na kanapie, w łóżku, przy biurku, w łazience, a nawet… po „kryjomu” przed monitorem laptopa podczas nudnego spotkania online w czasach pandemii 😅.

​Kolejnym krokiem był Nintendo 2DS XL. Uważam, że to fantastyczny sprzęt, do dziś być może najlepszy w swojej kategorii (choć gdzieś z tyłu głowy wciąż trochę żałuję, że nie szarpnąłem się wtedy na New 3DS-a czy wersję XL). W końcu ma w bibliotece takie gry jak Xenoblade Chronicles (to cud, że ta gra działa tak dobrze na tym sprzęcie, chociaż w Remastera na Switchu 2 bawię się dziś pierwszorzędnie), Pokemony Sun & Moon, Zelda Ocarina of Time czy Majora Mask (piękna limitka 3DS XL). Przez niego mam też takie ciche marzenie, aby Nintendo utarło trochę nosa tym wszystkim firmom z konsolami kopiującymi DS.-a, pokazując nowy sprzęt z ulepszoną technologią 3D i z mocą obliczeniową np. Pierwszego Switcha, aby można bez problemu korzystać z obecnej biblioteki gier (oczywiście też przez kartridże!)

​Potem nadeszła rewolucja – pierwszy Nintendo Switch. Wiedziałem, że muszę go mieć. Zgarnąłem przepiękną edycję Fortnite jakieś półtora roku po premierze i sprzęt zaczął mi towarzyszyć praktycznie w każdej podróży po Polsce. Chociaż kiedy latałem samolotem, to właśnie 2DS XL lądował w mojej kieszeni. Był mniejszy, poręczniejszy, a budowa typu clamshell sprawiała, że wystarczyło wrzucić go do plecaka bez obaw o porysowanie ekranu.

​A dziś? Dochodzimy do premiery Switcha 2. Z góry wiedziałem, że to będzie mój naturalny kolejny krok, ale los ubiegł moje zakupowe zamiary. Na urodziny, zaledwie cztery miesiące po premierze, moja wspaniała żona Katarzyna, w zmowie z rodziną i przyjaciółmi, zrobiła mi genialny prezent w postaci Switcha 2 wraz z Mario Kart World. I wiecie co? Złapałem się na tym, że mając pod telewizorem PS5, zdecydowanie wolę ograć wszystko właśnie na nowym Pstryczku – od nowości po takie powroty jak zremasterowany Wiedźmin 3 – o ile tylko dany tytuł wyszedł na obie platformy. ​Nie jestem żadnym progamerem, więc stałe 30 klatek na sekundę to dla mnie w zupełności wystarczający komfort, by zanurzyć się w wirtualnym świecie. Nie należę też do purystów, którzy analizują oprawę graficzną, sprawdzając, czy trawa jest ciut zieleńsza, a na drodze leży więcej kamyczków. Liczy się czysta frajda z rozgrywki.

Gdybym miał wskazać tę jedną, jedyną, absolutnie ulubioną konsolę przenośną, miałbym nie lada problem. Z jednej strony sentyment ciągnie do GBC i ukradkowego grania z latarką. Z drugiej – wygoda i klapka 2DS XL to mistrzostwo świata w mobilności. Dziś jednak moim numerem jeden jest bez wątpienia Switch 2, będący ukoronowaniem całej tej podróży. Bo w handheldach nie chodzi tylko o sprzęt. Chodzi o wolność, której nie da ci żaden kabel.

PS. Cały tekst i zdjęcie powstało na chyba najbardziej popularnym handheldzie świata czyli smartfonie. Ja poszedłem ostatnio o krok dalej z wyborem telefonu i mam nowoczesnego DS-a czyli Samsung Z Fold 8 😉