Regalia: Of Men and Monarchs – Royal Edition

Czyszczenie Switcha – część dwudziesta dziewiąta. 

W końcu dotarłem do końcu cyklu, bo oto ostatnia gra, którą miałem kupioną na Switcha! Oj długo ta pozycja siedziała w mojej cyfrowej bibliotece – jakieś osiem lat – ale bardzo nie chciało mi się za nią zabierać. Wsparłem produkcję Regalia: Of Men and Monarchs jeszcze gdy była robiona zbiórka na Kickstarterze, a głównym powodem, obok pomocy debiutującemu polskiemu studiu, był jeden z celów w postaci portu na PS Vita. PSV ostatecznie nie otrzymała swojej wersji z przyczyn technicznych (co mnie nie dziwi), ale Pixelated Milk przygotowało port na Switcha, więc wybrałem tę wersję w ramach zagwarantowanej kopii. Z ciekawostek jeszcze, mamy nawet wywiad ze studiem z czasów produkcji Regalii, który możecie przeczytać tutaj: «klik».

Akcja gry została umieszczona w fikcyjnych średniowiecznych czasach, w których nie brakuje magii, mistycznych istot i wszystkiego innego, co kojarzy się z gatunkiem fantasy. Protagonistą jest Key z domu Lorenów, a właściwie to nawet rodu, bo królewskiego, tyle że upadłego. Na łożu śmierci ojciec młodzieńca powiedział mu o swojej historii oraz wskazał miejsce, gdzie znajduje się spuścizna rodzinna. Przy okazji wyznaczył synowi misję – przywrócenie chwały rodzinie i odzyskanie jej ziem. Nie mając zbytnio wyboru, Kay wraz z dwiema siostrami, Elaine i Gwendolyn, oraz rycerzem Griffithem wyruszył do krainy swoich przodków. Na miejscu zastał spustoszone przez wojnę tereny, ale zamek jeszcze się trzymał. Jednak zanim jeszcze grupa do niego weszła napotkali windykatora, który stwierdził, że rodzina ma u niego ogromny dług, ale jest gotowy pójść na pewne ustępstwa. I tak się oto zaczyna wesoła przygoda rodziny Lorenów.

Ekipa z Pixelated Milk stwierdziła, że nie chce robić kolejnego poważnego tytułu osadzonego w świecie fantasy, więc mocno poszli w humor. Przebija się on tu w każdej formie, od projektu postaci przez dialogi aż po nawet przeciwników. Teraz mi się przypomniało, że to w sumie był kolejny powód, dla którego przyłączyłem się do kickstarterowej kampanii. Z powodu komornika nie dokończyłem nawet pierwszego rozdziału, ale przez te jakieś pięć godzin, które zdążyłem spędzić z grą, wciągnąłem się w ten wesoły świat, a postaci przypadły mi do gustu oraz nieraz przywołały uśmiech na twarzy, mimo że często pomysły na nie był dość sztampowe. Wciąż jednak muszę przyznać scenarzystom, że pokazali kreatywność w tej sztampie i dialogi czyta się z przyjemnością. I tu zaznaczę, że czytać można po polsku i to w świetnej jakości. Nie zauważyłem błędów językowych, a tekst posiada bardziej dostosowaną do naszego języka stylizację. Dubbing jest tylko angielski, ale zakrojony na bardzo szeroką skalę z masą głosów, więc nawet nie przyszło mi na myśl, że szkoda, że brakuje polskiego. Jak na debiut i tak jestem pod wrażeniem, co rodacy tu przygotowali. Skoro już wspomniałem o dubbie, dodam jeszcze, że ma charakter kreskówkowy, co bardzo dobrze łączy się z oprawą wizualną i w połączeniu jeszcze bardziej podbija humorystyczny ton historii. Na plus także zalicza się podkład muzyczny.

Jak już napomknąłem, komornik przeszkodził mi w poznaniu całej fabuły. Okazało się, że w Regalia: Of Men and Monarchs został zawarty dość wywindowany system zarządzania czasem. Każda akcja typu wypad do lochu, droga do niego, budowa w mieście czy poznawanie bliżej towarzyszy zabiera minimum jeden dzień. Problem w tym, że dostajemy jedynie dwa miesiące na spłatę raty zadłużenia. A żeby tego dokonać, trzeba wypełnić misje królestwa. Być może też inne, tego już się nie dowiedziałem, ale na sam start trzeba było oczyścić pięć okolicznych miejsc. Gdyby od razu polecieć z robieniem tego, dość na styk można by się zmieścić w limicie dni. Jednak jako że potyczki w tej grze są dość wymagające, postanowiłem najpierw trochę podbudować relacje z postaciami, bo odblokowują różne opcje wspomagające, coś też wybudowałem. W pewnym momencie trzeba było wrócić do miasta, żeby wciągnąć nową osobę do drużyny. Efekt był taki, że już w drugim z pięciu lochów zauważyłem, że braknie mi co najmniej pięciu dni, żeby się wyrobić z pierwszą spłatą. Komornik może i jest wyrozumiały, ale nie aż tak, więc niedotrzymanie terminu skończy się game overem… Oczywiście oznacza to wtedy robienie całego cyklu od nowa, ewentualnie części, jeśli miało się odpowiednio strategiczny zapis gry. Nie mam czasu na powtarzanie kilkugodzinnych partii gry w razie takiej wpadki, więc, jak się okazało, cała ta mechanika wyeliminowała dla mnie tę produkcję.

Zanim porzuciłem przechodzenie Regalii, miałem okazję stoczyć z dziesięć walk w zaprezentowanym tu systemie strategicznej turówki. Jakie są sRPG, na pewno wiecie, a jeśli nie, to dość powiedzieć, że się wloką i lubią być trochę niesprawiedliwe chociażby stosunkowo częstym chybianiem ataków. Grałem na trybie normalnym, a jest jeszcze fabularny i trudniejszych, chyba nawet określony jako koszmarny. Potyczki były wymagające, nieraz padałem, ale przy drugim podejściu już wygrywałem. Czasem też udało mi się wypełnić dodatkowe cele, choć np. wygranie jednej z aren tylko jedną postacią czy dobicie każdej wrogiej jednostki jedną postacią były mocno przesadzone.  W pewnym momencie trafiłem na bardziej wymagającą grupę i zdecydowanie przydałoby się do niej podejść z lepiej rozwiniętymi postaciami, no ale system czasowy na to nie pozwalał. Byłem nawet gotowy zrobić pewne modyfikacje w menu. Konkretnie można wyłączyć chybianie czy zwiększyć sobie siłę ataku i zmniejszyć ją wrogom. Sęk w tym, że to by nic nie dało pod kątem przejścia gry, bo zaraz potem właśnie przyszło mi na myśl, żeby obliczyć, czy w obecnej sytuacji w ogóle wyrobię się w limicie czasowym na pierwszą spłatę. Jednak do ogólnie pojętego systemu walki nie mam większych uwag – jest dość ciekawy i całkiem zachęcający do jego eksploracji, tym bardziej że z czasem uzbiera się pokaźna liczba wojowników stojących po stronie Kay’a.

O porządnej jakości grafiki i audio już wspomniałem, więc nie będę się bardziej rozpisywał. Natomiast muszę jeszcze wspomnieć o jakości portu na Switcha. Niestety pozostawia trochę do życzenia, zaznaczę też, że grałem tylko w trybie przenośnym. Przede wszystkim najbardziej doskwierają długawe ekrany wczytywania (swoją drogą, trochę irytujące są na nich podsumowania scenek, które dopiero co się widziało). Może gdyby było ich mniej, byłyby mniej odczuwalne, ale pojawiają się co chwilę. Poza tym gra wyraźnie gubi klatki w trakcie poruszania się po części z plansz. Trochę problematyczne są też małe napisy w całej grze – ewidentnie gra nie była rozplanowana z myślą o małym ekranie. Na szczęście wykorzystane czcionki są dość proste, co przynajmniej poprawia czytelność tekstu.

Regalia: Of Men and Monarchs domyślnie wyceniona jest na 100 PLN w eShopie. Biorąc pod uwagę bogatą zawartość gry i to, ile serca włożyło Pixelated Milk w swój debiut, nawet warto byłoby tyle dać za tę produkcję. Jednak dotyczy to tylko fanów sRPG, którzy nie mając nic przeciw systemowi ograniczonego czasu w grach. Jeśli Regalia Was zainteresowała, tyle że niezbyt przepadacie za mechanizmem czasowym, ale macie też więcej czasu, żeby, na przykład, powtórzyć część gry, aby się zmieścić w limicie na dany miesiąc, to jest też dobra wiadomość. Jako że gra ma już osiem lat, często wpada na promocje i można wyrwać ją w wydaniu cyfrowym za nawet 15 złotych. Ogólnie jest to dobra pozycja, tu nie mam wątpliwości, więc dostanie ode mnie polecajkę, jednak z zaznaczeniem, że jest to gra kierowana do konkretnego, raczej wąskiego grona odbiorców.


Polecamy


Producent: Pixelated Milk
Wydawca: Retrovibe
Data wydania: 12 kwietnia 2018 r.
Dystrybucja: cyfrowa i fizyczna
Waga: 2,6 GB
Cena: 100 PLN
Platformy: Nintendo Switch, PC, PlayStation 4, Xbox One

Możesz również polubić…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *