Lenovo Legion Go

Co widać i co słychać – ekran i głośniki

Quithe:
Niewątpliwie największą zaletą Legiona Go jest ekran. Jest wręcz zajebisty! Jakością obrazu spokojnie może konkurować z moim Xiaomi Gaming Monitor 27”. Barwy są bardzo żywe, czernie głębokie, a jasność prawie oślepiająca, dzięki czemu można grać też na zewnątrz. I to nie jest OLED, a (nie)zwykły IPS. Steam Deck w pierwszej wersji nie ma podejścia do Go pod tym względem. Wielkość 8,8” cala też swoje robi – wszystko jest bardzo dobrze widoczne, właściwie nie trzeba się przejmować małymi czcionkami. Po prostu och i ach! Widziałem narzekania, że nie ma HDR (i po co to komu?), nie ma Variable Refresh Rate (nie miałem okazji używać, ale ponoć przydatne do zachowania płynności obrazu), ale przynajmniej na tym, co do tej pory widziałem, oraz że i tak przechodzę ze słabszych sprzętów bez takich opcji, to nie jest to żaden problem. Problematyczne mogą być jednak rozdzielczości, jakie obsługuje Legion Go, są to bowiem tylko 800p, 1200p i 1600p. Rodzi to pewne problemy, ze starszymi grami, jak np. dwudziestoletnie Painkiller i Psychonauts. Gry te nie włączą się bezpośrednio na Legionie, trzeba go podpiąć do ekranu, który jest w stanie obsłużyć znacznie niższe rozdziałki. Po zmianach w ustawieniach gry można już potem grać w handheldzie. Kłopotliwa bywa też orientacja ekranu. Lenovo wzięło ekran z tabletów, więc jest pionowa – domyślnie jest przekręcona w ustawieniach Windy, ale podpięcie do monitora może już robić cyrki z orientacją. Odbija się też ona na obrazie, ale powiem szczerze, że już nawet nie pamiętam, o co dokładnie chodziło. Ja do tej pory żadnych problemów nie widziałem. W przypadku ekranu warto jeszcze przypomnieć, że jest dotykowy i działa wręcz świetnie. Precyzja dotyku jest bardzo wysoka i nawet nieduże ikony czy tekst można bez problemu trafić palcem. W specyfikacji widziałem, że ma dziewięć punktów dotyku, więc można ustawić sobie gesty na dane czynności. Sam się w to bawić nie będę, ale może komuś się przyda.

Tryb FPS ma zdecydowanie lepszą prezencję niż ergonomię.

Z kolei największą fuszerką w przypadku Lenovo Legion Go niewątpliwie są głośniki. Jakim cudem to gówno przeszło?! Umieszczenie ich u góry jest trochę niefortunne, ale ekran zajmuje tyle miejsca, że nie było na nie miejsca z przodu. To jednak nie jest jakiś większy problem. Wręcz niezrozumiałe jest dla mnie, jak można puścić w świat wyższej klasy sprzęt z dźwiękiem o tak niskiej jakości. Przede wszystkim domyślnie ustawienia są wręcz tragicznie pod kątem brzmienia. Dźwięk ma okrutnie wysokie tony i właściwie kompletny brak basu. Przez całe przechodzenie Shadow Warriora 2 i Painkillera babrałem się z próbą ustawienia odpowiednich tonów przy pomocy FX Sound. Jednak dopiero przy hentajowj VN-ce Great Deceiver dzięki kobiecym głosom udało mi się jako tako to wyregulować (o wiele łatwiej dojść do tego, jak mają brzmieć). Ale, żeby nie było za dobrze, jakieś dziwne brzęczenie czasem się pojawia przy niektórych tonach. Szlag może człowieka trafić… Niestety wsparcie się dodatkowym programem, żeby nadrobić tę bolączkę, rodzi kolejne irytacje, bo przy użyciu słuchawek lub przejściu na monitor trzeba zmieniać w programie profil audio, bo oczywiście cały dźwięk w ustawieniach dla Go nie idzie w parze z porządnymi źródłami dźwięki. Dodatkowo wentylator, gdy za bardzo się rozpędzi, a przy nowszych grach dość łatwo o to, potrafi negatywnie wpłynąć na audio z głośników. Ponieważ wylot i audio idą z tej samej górnej strony i są blisko siebie dźwięki się nakładają i robią dziwne efekty. Na razie trafiło mi się to tylko w SW2, bo brał więcej mocy niż dwa pozostałe dość lekkie tytuły. Tyle dobrze, że Lenovo dodało port mini jack, więc przynajmniej nie trzeba blokować sobie jednego z USB czy polegać na Bluetoothie.

Krowen:
Totalnie zgadzam się z przedmówcą – głośniki są bez wyrazu, wrzucone na siłę, w bezsensownym miejscu i często zagłuszane przez wentylator wiejący zdecydowanie głośniej niż ten z Decka. Totalnie nie rozumiem podejścia Lenovo do ekranu – po kiego grzyba wrzucili tutaj 1600p z tak wysokim klatkażem? Raz, że nie odpalimy zbyt wiele tytułów w tak wysokiej rozdzielczości, dwa, że tylko marnuje się baterię. Full HD w zupełności by wystarczyło. Baterię można też oszczędzić, zmniejszając jasność ekranu – komfortowo gra mi się na 50%. Na plus na pewno są nieduże ramki, przez co ekran potrafi zrobić wrażenie, ale właśnie, to jest ekran pionowy, więc jeśli nie wyciągamy pełnego klatkażu i gra „rwie”, to rwie w dość niespotykany i nieprzyjemny sposób (A, to chodziło z z tym obrazem. [Q]). Lenovo chciało wyróżnić swój ekran od tego asusowego w myśl zasady „I’m bigger, I’m faster, I’m better”, ale przez brak VRR przegrywa moim zdaniem z kretesem. Pionowy ekran i dziwne rwanie nie są jednak tak złe, jakby mogło się wydawać, bowiem spotkać z tym mogliśmy się nawet i w Steam Decku.

Windows – błogosławieństwo czy przekleństwo?

Krowen:
Steam Deck ma zbudowany pod siebie system operacyjny, natomiast Legion Go posiada klasycznego Windowsa z nakładkami, które udają, że są przystępne i przydatne. Dużym chwytem marketingowym w przypadku systemów opartych na produkcie Microsoftu jest kompatybilność – no bo zagramy we wszystko. Choć to nie jest do końca prawdą. Widzicie, ekran w Lenovo Legion Go w swojej budowie jest pionowy. To oznacza tyle, że jest on na poziomie systemu obracany, a to nie zawsze działa we wszystkich aplikacjach. Efekt? Większości starszych gier (takich circa 2005) nie odpalicie, bo wyskoczy błąd. Nawet wciąż nowy Baldur’s Gate 3 ma problem, bo startuje z dziwnymi proporcjami ekranu, które poprawiają się tylko po zmianie rozdzielczości w menu. Chcecie pograć offline? Powodzenia – czasem się da, ale chociażby gry z Game Passa wymagają podłączenia do neta w momencie uruchomienia tytułu, potem możecie się rozłączyć. Resztą gier to loteria, bo nie liczcie na to, że Wam wydawcy jasno napiszą, która gra jest „always online”. A im dalej w las, tym gorzej.

Podsumowanie dużej części obcowania z Legionem, jeśli chcecie zrobić coś więcej niż grać na wbudowanym ekranie.

Legion bardzo chciał być Switchem, ale totalnie kładzie się na podstawowej jego funkcji – przenoszeniu się między trybem przenośnym, a stacjonarnym. Po podpięciu monitora mogą się zdarzyć różne rzeczy niestworzone. W najlepszym wypadku gra Wam się odpali w małym rogu i będziecie w stanie ją przełączyć na pełny ekran. W najgorszym i zbyt częstym po prostu się zawiesi. Nie lepiej jest z usypianiem konsoli. Podstawowo Windows ustawiony jest na tryb uśpienia, który zjada baterię szybciej niż osoby chore na onychofagię zjadają paznokcie. Dodatkowo potrafi się wybudzić bez większego powodu. W moim przypadku zdecydowanie lepiej działał tryb hibernacji – konsola usypia i włączała się dłużej, ale przynajmniej nie rozładowuje się. A to, czy gra po uśpieniu/hibernacji normalnie zadziała, to też jest loteria. Persona 3 działała bardzo dobrze, Baldur traktował odłączone kontrolery po wybudzeniu jako drugiego gracza, a Test Drive Unlimited lubił się losowo wysypać.

Moja rada na powyższe? Nie usypiajcie konsoli z otwartą grą. Po prostu. Chcecie pograć, odpalacie ją od zera, a gdy kończycie, wyłączcie grę i zamknijcie system. Polecam też pogrzebać w autostarcie i powyłączać Teamsy i inne office’y. Poradnik optymalizacji systemu istnieje i jest kompetentny, ale też bardzo skomplikowany i polecam używać tylko na własną odpowiedzialność.

Quithe:
Ja to w ogóle jeszcze gubię się w tym Windowsie 11, bo domyślnie używam 10-tki, a trochę zmian jest. Cyrki z rozdzielczością, o których wspomniał Krowen, mocno odczułem przy podłączaniu Legiona Go do monitora oraz we wspomnianych wyżej starszych grach. Teraz doszedł jeszcze Evil West z błędem podobnym do Baldura 3 – tryb pełnoekranowy włacza się pionowo i w dziwnej rozdzielczości, więc trzeba spróbować dostać się do menu gry i zmienić obraz z pełnoekranowego na w oknie. Zdecydowanie jest jakiś konflikt między nakładką Legion Space, a Windowsem, a do tego jeszcze dochodzi Adrenaline, bo tam też można nakopać… Co ciekawe jednak, miałem mniej problemów z wybudzaniem systemu z hibernacji (złota rada, Krowen!) z odpalonymi grami. Może dlatego, że były mniej wymagające? Evil West z trzy razy z rzędu działał spoko. Ale to mój fart jak na razie, zdecydowanie nie można polegać na tej funkcji. Potwierdzam również, że wracanie do gry z wyjścia do Windowsa często wiąże się z niedziałającymi kontrolerami – zwykle jednak wystarczy stuknąć ekran lub touchpada, aby zaskoczyły.

Mój plan względem Legiona Go jest taki, że zastąpi mi stacjonarnego peceta. Potrzeby mam nieduże, a ta hybryda i tak jest o wiele potężniejsza od obecnego kompa, nie mówiąc o poborze prądu (40W na samą muzykę z desktopu, przy przeglądaniu neta skacze do ponad 70!; Legion sprawnie działa przy 8TDP w trybie biurowym). Zanim jednak zrobię pełne przejście, planuję czyszczenie systemu z zamulających rzeczy. Jeżeli więc weźmie się pod uwagę to, że Legion Go ma być czymś więcej niż sprzętem do grania, to Windows jest w porządku opcją, szczególnie że przy tym ekranie obsługuje się go zaskakująco komfortowo. Jeśli jednak szukacie czegoś prostszego w obsłudze, by wykorzystać Go jako sprzęt do gier, to może warto rozważyć instalację linuksowego systemu bardzo podobnego do SteamOS – BazziteOS, który jest już nawet dostosowana pod sprzęt Lenovo.

Legion Space – przestrzeń na poprawę

Krowen:
Windows stworzony do kontrolera nie jest, więc producenci handheldów na Windowsie muszą kombinować. Lenovo trochę wie, co trzeba zrobić, ale chyba nie do końca wie jak. Dopiero pół roku po premierze dodano niezbędną wręcz funkcje dowolnego przypisywania przycisków w trybie FPS. Aktualizacje są dość rzadkie, sterownik graficzny jest mocno opóźniony i często wykastrowany z większości funkcji. Czemu zabrano z AMD Adrenaline możliwość włączenia nakładki wydajności, skoro ta od Lenovo jest tragiczna, odświeża się zbyt rzadko i zbyt często w ogóle nie działa? Nie wiem, i nawet się nie domyślam. Mamy możliwość zmiany przypisania przycisków start/select z dwoma przyciskami od Lenovo, ale z jakiegoś powodu nie zmienia to skrótów klawiszowych, przez co mam z 40 screenshotów totalnie z czapy. Tryb Custom TDP nie działa, część nakładki jest po polsku, a część po angielsku. Da się z nakładki odpalić gry, które w większości są wykrywane automatycznie – ale przez obecność touchpada zawsze robię to z pulpitu. Jakoś nie mam zaufania do Lenovo Space, że zrobi coś dobrze, bo nawet kontroler w trybie FPS przestaje w niej działać, o braku ustawień ekranu zewnętrznego nawet nie wspomnę. Najzabawniejsza jest zakładka „Gry Android”, która świeci w menu głównym, a po jej wejściu mamy wielki napis „Coming soon”. Mam wrażenie że „soon” nie nadejdzie nigdy.

Quithe:
Taa, Legion Space to druga największa wpadka po głośnikach. Niby można się do niej przyzwyczaić, ale przychodzi to z trudem. Zaskakujący jest wspomniany przez Krowena brak obsługi nakładki w trybie FPS. Odpala się też w cholerę wolno, a wyjście z niej do gry potrafi przyblokować kontrolery. Screenshoty to już w ogóle cyrk. Nie miałem sytuacji nadprodukcji, ale tak, nie działa combo na zdjęcia po zmianie położenia przycisków funkcyjnych i muszę posiłkować się przypisaniem F12 do tego Y3. Zresztą folder na screeny to też porażka – nie ma tam żadnej filtracji, więc lepiej polegać na Steamie. Gry spoza pewnie trzeba będzie cykać z menu szybkiego dostępu, czyli wejście tam do wcześniej ustawionego pola z działaniami w systemie, a następnie szybkie klikanie „zrób zdjęcie”. Przerabiałem to w Shadow Warriorze 2…

Customowe TDP już raczej działa? Gdy bawiłem się dzień wcześniej w Evil West, widziałem różnice w płynności gry przy przeskakiwaniu między 30, 20, 23 i 25W (w tym ostatnim działa najsprawniej, przy 23 potrafił się przykrztusić – ta sama walka z bossem). Ale tak, nakładka wydajności działa kiepsko i dlaczego wciąż nie mamy podglądu czasu trwania baterii w menu szybkiego dostępu? Opcją jest tylko albo nakładka, albo sprawdzanie w Windowsie. Takich różnych mniejszych i większych wpadek jest wciąż za dużo. Może ploty o ulepszonym Go pójdą w parze z poprawą tego pola? Oby.

EDIT
30 czerwca 2024, czyli w dniu publikacji tekstu, Lenovo zaszczyciło nas aktualizacją Legiona Space! Chcecie wiedzieć, jak poszło? Musiałem zresetować Legiona, bo z poziomu Space nie było możliwości zrobić upa. Wraz ze startem systemu update się pobrał, instalacja zaczęła i… zawiesiła na 12%… Po kliknięciu okienka dostałem komunikat o tym, że apka nie odpowiada. Wejść do Space się nie dało, po resecie też nie. Teraz ponoć muszę pobrać instalkę i ją puścić. Po testach dopiszemy tu o zmianach, ale wątpię, żeby ocena się zmieniła.

EDIT 2

Miesiąc później po ulepszeniu Legiona Space można powiedzieć, że to głównie kosmetyka. Wygląd jest znacznie lepszy, to fakt.  Przedstawie zegarów z prędkością wenta, temperaturą i wykorzystaniem GPU jest pomocne. Natomiast słabo wypada poruszanie się po samym menu, także przez to, że znacznik jest mało rzucający się w oczy. Bez sensu jest zarządzanie screenami, a żeby wejść do folderu z nimi trzeba przejść do jeszcze innej zakładki na samym końcu wszystkiego… Oczywiście nie ma podziału na gry… Aktualizacje zostały wepchnięte w „Dysk i nośniki”… Za to korzystanie z biblioteki miałoby teraz większy sens. I po cholerę nam zakładka z jakimś sklepem?

Trzeba jednak przyznać, że Legion Space działa teraz stabilniej oraz szybciej uruchomia się i pojawia na ekranie po wywołaniu. Wykrywanie kontrolerów po zawieszeniu rozgrywki też jest sprawniejsze. Wciąż jednak brakuje opcji zmiany ustawień przycisków z menu szybkiego dostępu, chociażby przejście stamtąd do głównego Space.  Nakładka wydajności nadal jest do bani. Tak więc ogólnie zasadniczo są poprawki na plus, ale to wciąż za mało, by mówić o pełnej dobrej użytkowości.