Autor: Quithe

Deponię kupiłem w promocji już jakiś czas temu. Teraz znowu cała seria jest w obniżonej cenie, więc pomyślałem, że przejdę raz dwa jedynkę i jeśli będzie fajna, kupię przynajmniej jedną z kontynuacji. Gra jest...

Kojarzę, że grałem w strzelankę z ćmą na Amidze. Myślałem, że to to samo, ale nie, dopiero po czasie przypomniało mi się, że tamta była biała. I tak właściwie Space Moth Lunar Edition jest...

Niestety nie miałem okazji zagrać w pierwsze Blue Reflection, ponieważ nie wyszło na Zachodzie na Vitę. Na szczęście dwójka na Switcha już się pojawiła, więc z radością wziąłem się za następną część.

Postanowiłem w trakcie jedzenia w pracy czytać visual novele zamiast przewijać Twittera i Facebooka. Na pierwszy duży rzut poszła YU-NO, która była idealna do tego przez pierwsze dwie ścieżki. Potem sprawy się skomplikowały.

Osiem dni rzezi.

Mary Skleter zwróciła moją uwagę już przy okazji wydania pierwszej części na Vitę, jednak Arstowi przypadło zrecenzowanie jej. Potem z radością podjął się ogrania dwójki, ale już taki zadowolony z obcowania z tą serię...

Przejście Eastward zajęło mi 21 godzin oraz pozostawiło w rozdarciu, ponieważ gra z jednej strony jest zachwycająca, a z drugiej odczuwalnie niedoszlifowana.

Ultra Age to niedługi slasher 3D zrobiony w Unreal Engine przez Koreańczyków i wypadł naprawdę dobrze.

Po czteroczęściowych Succubach byłem ciekaw, jak sprawdza się jednoodcinkowa ero opowiastka od Winged Cloud. Okazało się, że w przypadku Sakura Swim Club twórcy dali radę.