Gry Roku 2025
KotStation
Ten rok był dla mnie czasem growych rozczarowań, podczas którego odpowiedź na pytania „W co ciekawego ostatnio grałaś?” spotykała się ze zrezygnowanym westchnięciem z mojej strony. Sporo niezłych gier, mało zachwytów. Jako sukcesy tego roku uznaję większe zaangażowanie w serie i sprawdzanie pierwowzorów obiecująco wyglądających sequeli. Udało mi się też (delikatnie) musnąć swój backlog (chociaż po spisaniu wszystkich gier do przejścia z własnej kolekcji pożegnałam się z myślą o własnym „czyszczeniu Switcha”).
Pomimo tegorocznej zapaści pasji udało mi się w tym roku ograć trochę solidnych pozycji z rozrywką na wysokim poziomie, jak i interesujących eksperymentów. Do dzieła więc!
Gatunkowe wyróżnienia
Spragnionym dobrej rozrywki od razu rzucam na ruszt kilka tytułów, które w swojej kategorii okazały się naprawdę wyjątkowe. Zacznijmy od point’n’clicka, który bawi się ze znaną konwencją kryminałów i parodiuje je z humorem. An English Haunting to pozycja przeniknięta miłością do klasycznych przygodówek i literatury spod znaku Edgara Allana Poego, której akcja rozpoczyna się w zamglonym Londynie, by następnie przenieść gracza na wichrowe szczyty Szkocji. Z kolei zdecydowanie najlepszą visual novelką z tego roku (chociaż miała swoją konkurencję w postaci Ever 17) jest Iwakura Aria, czyli wyjątkowo wciągająca czytanka w klimatach gotyckiego yuri. Być może najdziwniejszym wyborem do podania w tym zestawieniu będzie The Aquarium Doesn’t Dance, należące do niszy „horrorów z RPG makera”, ale swoją jakość zawdzięcza nietypowemu settingowi.
Podium: hołd dla stołowych RPG, senne wizje w low-poly oraz tiktokowa ciekawostka z niespodziewaną głębią
Ten tętniący neonowymi barwami queerowy horror ze strzelankową mechaniką wywołującą we mnie skojarzenia z Superhot to z pewnością najbardziej stylowa produkcja tego roku. Poza wyjątkowym kierunkiem artystycznym (który, nie ukrywajmy, dodaje jednak dużo walorów) gra oferuje też sporo surrealistycznej grozy i głębokich przekmin o miłości, które uatrakcyjniają polowanie na demony. Warto sprawdzić!
Udana kontynuacja kościanego science-fiction, która do dotychczasowego gospodarowania „zasobami” w postaci zbioru k6 dodaje walkę z czasem na kosmicznych misjach, zarządzanie drużyną i rozszerza skalę galaktycznej przygody w poszukiwaniu swojej przeszłości i tożsamości. Dość klasyczna narracja dla fanów gatunku na naprawdę wysokim poziomie, rozbudowująca swój świat i silnie angażująca, do tego opatrzona pomysłową i udaną oprawą wizualną.
Długo zastanawiałam się nad tym, czy właśnie tę grę umieścić na pierwszym miejscu. Chodziłam w kółko, drapałam się w głowę, trzepnęłam się w czoło i stwierdziłam, że cóż, I am cringe but I am free. Ta sprawiająca wrażenie ciekawostki na pięć minut gierka o personifikowaniu obiektów w naszym domu dzięki nowo odkrytym dobrociom technologii bezrobocia ma w sobie więcej serca, niż można by się spodziewać. Autorzy płynnie mieszają poważniejsze wątki z absurdalnym, momentami slapstickowym humorem i potrafią naprawdę uruchomić w człowieku instynktowne „Złap je wszystkie”. No i co by nie mówić, na pewno Date Everything to hit konwersacji…
Najnowsze komentarze