Gry Roku 2025

Quithe

Zeszłoroczne podsumowanie zakończyłem zastanawianiem się, czy uda mi się zwiększyć liczbę nowości. W sumie udało się, ilość skoczyła z dziewięciu do trzynastu xD Jednak miałem zdecydowanie mniej czasu i ogólnie grałem mniej. Trochę smutno, ale jest jak jest. Ważne, że to, co ruszyłem, dawało mi odskocznię od zapieprzu. Spośród tytułów wydanych w 2025 roku najlepiej bawiłem się przy:

Donkey Kong Bananza (Switch 2)

Spośród wszystkich maskotek Nintendo konkretnie lubię tylko dwie – goryla i różową kulkę. Tak się złożyło, że zeszły rok był bardzo dobry dla Donkey Konga, ponieważ dostał remaster Country Returns oraz pierwszą przygodę w pełnym 3D, czyli właśnie Bananzę. Szczęśliwym trafem premiera wypadła w momencie, gdy miałem trochę więcej swobody i udało mi się spędzić ponad 40 godzin na rozwalaniu całych plansz w poszukiwaniu bananów! Przeszedłem część główną, zebrałem większość skamieniałych owoców i miałem ogromną chęć zrobić calaka w tej grze, a to nie zdarzyło mi się od czasu trzeciej przygody Ryzy. Niestety wrócił zapieprz i trzeba było zrezygnować z tego pomysłu… Tak więc jeśli macie już Switcha 2 lub planujecie go kiedyś mieć, to zalecam dodać demolowanie świata gorylem do listy pozycji obowiązkowych!

Stellar Blade (PC)

Gra trafia na listę 2025 roku, ponieważ to w nim pojawiła się na pecetach i dzięki temu mogłem w nią zagrać na moich komputerowych handheldach. Walka Eve z potwornymi bytami trafia tu nie dlatego, że twórcy przeseksualizowali bohaterkę strojami (bez sensu, gdy nie idzie to w parze z charakterem), ale z powodu wciągającego gameplayu. Przede wszystkim bardzo satysfakcjonująca jest walka, która idzie w trudniejszą stroną, ale nie dochodzi aż do granic soulslike’a, więc trochę łatwiej jest poradzić sobie z bossami. Oczywiście nie znaczy to, że jedno, dwa podejścia wystarczą; czasem i ponad dwadzieścia razy próbowałem ubić jakieś bydlę. Bywa nawet, że i moby pałętające się na pustkowiach potrafią dać po dupie. Fabuła nie jest tu pierwszych lotów, ale daje ciekawy setting świata, a masa dodatkowych zadań i znajdziek sprawia, że chce się przeczesywać spore otwarte połacie terenu. W Stellar Blade nie chciało mi się szukać wszystkich puszek czy nawet łowić, ale i tak spędziłem w nim 50 godzin. Tytuł zapadnie mi w pamięci na długi czas z dwóch względów – intensywnej walki oraz, chcąc nie chcąc, pośladków Eve.

Haneda Girl (PC)

Jakoś tak wyszło, że w 2025 r. właściwie nie ruszałem nowych indyków, bo skupiałem się na „Czyszczeniu Switcha” i to dzięki temu ograłem też Narita Boy. Tytuł tak mnie wciągnął, że po zakończeniu od razu czekałem na nową grę w świecie Trichromy. Studio Koba postanowiło zmienić formułę rozgrywki i dostaliśmy swego rodzaju Hotline Miami, tylko że z dziewczynką z mechem. Rozgrywka jest szybka, brutalna i niemal niewybaczająca błędów (chwała ulepszeniom!). Po przejściu z chęcią spróbowałbym jeszcze zdobyć więcej płyt czy uratować kolejnych zakładników, ale i tak bym poległ na zdobywaniu hełmów za czas zaliczenia poziomu… Nie zmienia to faktu, że przebijanie się przez kolejne zabójcze plansze dawało mi dużo satysfakcji i nawet kilkadziesiąt prób na część z nim tylko mnie motywowało!

The Alchemist & His Battle-Scarred Homunculus (18+) (PC)

Twórcy tego eroge postanowili przedstawić historię o miłości, odkupieniu i poświęceniu, a za jej tło wybrali średniowiecze z domieszką alchemicznych klimatów. Udało im się stworzyć przekonujących bohaterów z interesującą przeszłością, która wpłynęła na ich trudny obecny stan oraz pokazać, jak walczą z wszelkimi przeciwnościami, by stać się lepszymi ludźmi. Warto zainteresować się tą historią pod samym kątem obyczajowym, ale sceny erotyczne również mocno wpływają na jakość tej produkcji. Seks w tej pozycji jest wyrazem bliskości tytułowej pary – nie jest nachalny, dobrze oddaje intymność i poznawanie siebie nawzajem. Dodatkowo jego graficzne przedstawienie zostało bardzo dopieszczone i ogląda się go z przyjemnością. Bardzo dobrze, że to akurat Manga Gamer jest wydawcą, bo dzięki temu nie ma w zachodnim wydaniu mozaiki, a ta naprawdę psułaby świetnie przygotowane obrazki.

The Hungry Lamb: Traveling in the Late Ming Dynasty (Switch, PC)

Listę moich ulubionych pozycji z ’25 roku zamyka kolejna visual novela, która zarazem również jest pozycją z oznaczeniem od 18 lat. Tym razem jednak powodem nie są treści seksualne, a brutalność chińskiego średniowiecza. The Hungry Lamb zainteresowała mnie właśnie umiejscowieniem akcji i położenia głównego tonu historii na trudy przetrwania w warunkach głodującego narodu. Jest to też pierwsza czytanka chińskiej produkcji, z którą miałem do czynienia i muszę przyznać, że pozytywnie mnie zaskoczyła. Została nie dość, że świetnie napisana, to jeszcze w interesujący sposób przedstawiana graficznie. Jeżeli lubicie VN-ki i motywy dla dojrzałych odbiorców, powinniście zainteresować się tą pozycją!